Í dag er 5.júlí 2008. Og samkvæmt dagatali Háskóla Íslands gerir það mig 30 ára gamlan. Það er nú svo sem ekkert til að skammast sín fyrir að ná þessum árafjölda ef tekið er tillit til þess sem ég hef komið í verk á þessum 30 árum. Ég fagna því þessum stóra áfanga og geng knarrreistur á fund komandi ára.

Jæja eftir langt hlé ætla ég að taka til við að tvista. Það hefur æði margt gerst síðan síðast og þar ber hæst sú yndislega staðreynd að ég er að fá enn eina dásemdina. Hún Hugrún mín þessi kjarnakona gengur með barn okkar og ber það bara vel.

Er ekki tími til kominn að tengja söng einhver um árið. Er að fara til Danmerkur á morgun með konunni minni, hún er nú samt að fara svona meira sem leiðsögumaður fyrir mig því því hún hefur nú verið í mörk Danskra oftar en tær og fingur telja. Það hefur svo ótalmargt gerst síðan ég bloggaði síðast þannig að ég ætla að láta það ógert að fjalla um það, horfi frekar fram á veginn í þessum bloggmálum.

Ég átti afmæli þann 5. júlí síðastliðinn og verður sá dagur lengi í minnum hafður. Þetta er dagurinn sem ég áttaði mig á því að ég er án efa einn dekraðasti karlfauskur sem til er á þessum aldri. Dagurinn byrjaði á því að ég var vakinn með gjöfum frá konunum mínum þeim Hugrúnu og Hallbjörgu, í pakkanum leyndist Sony Ericson K 750i sími sem er fyrir þá sem ekki hafa hugmynd um típuheiti alveg GEÐVEIKUR sími. Ég varð nú svolítið hissa því ég taldi mig hafa fengið afmælisgjöf nokkrum dögum áður þegar ástin mín gaf mér 30GB Ipod. En svo uppúr hádeigi var brennt suður á bógin þar sem beið mín draumabíllin sem Hugrún mín hafði samþykkt að kaupa nokkrum dögum áður. Gengu þau kaup vel fyrir sig og eftir að hafa snætt minn uppáhalds rétt og ónefndu veitingahúsi í Reykjavík var ekið heim á leið. Var þessi afmælisdagur allur hinn yndislegasti og eins áður kom fram, lengi í minnum hafður.

Jæja þá.. Fékk smá skammir fyrir að slá of laust á bloggtrommuna þannig að ég læt hér með undan. Það er ekki svo mikið það að ég hafi ekki frá neinu að segja.. Þvert á móti þá er ég eiginlega of upptekinn við allt annað, spila á böllum, moka snjó af sólpallinum, spila á böllum, moka snjó af pallinum, spila á böllum, moka snjó af pallinum, vorverkin, vinnan, nýja húsið, nýja sófasettið, moka snjó af pallinum. Ég fer að herða mig dyggu aðdáendur.. Það er loforð.

Birkir Rafn Gíslason heldur útskriftartónleika í hátíðarsal F.Í.H. til húsa að Rauðagerði 28 þann 28. apríl n.k. klukkan 20:00. Birkir er 25 ára gítarleikari frá Skagaströnd og hefur verið við nám í F.Í.H. undanfarin 6 ár. Efnisskrá tónleikanna samanstendur af 8 lögum sem öll eru eftir Birki en texta samdi Ragnar Sólberg ásamt öðrum. Birkir hefur víða komið við í gítarleik sínum, hann lék m.a. með hinni goðsagnakenndu hljómsveit Lausum og Liðugum frá Skagaströnd,einnig hefur hann leikið með Margréti Kristínu Sigurðardóttir (Fabúlu). Birkir starfar sem kennari hjá Gítarskóla Íslands með náminu ásamt því að leika undir hjá fjölda tónlistamanna. Birkir mun á útskriftartónleikunum koma fram ásamt 9 manna hljómsveit skipuð virtu tónlistarfólki.

Jæja þá hefur maður upp sína raust enn á ný. Það gengur allt sinn yndislega vanagang hjá mér, ég átti mjög fjöruga helgi sem gaf mér alveg nýja sýn á konuna mína. Ég sá hana nefninlega blindfulla í fyrsta skipti eftir ansi fjörugt konukvöld að mér skilst. Ekki það að ég hafi verið skárri á nokkurn hátt enda átti ég ekki minna skemmtilegt karlakvöld með Hirti STÓR gítareiganda og Tóta þver og langflautuleikara. Þar höfðum við jafnt áfengi sem og hljóðfæri um hönd og gerðum við bjór og vodka jafn góð skil og laginu House Of The King með Hollensku progrokk sveitinni Focus. Við skötuhjúin hittumst svo vel við skál og hýr á brá á Hótel Dagsbrún þar sem konukvöldið áðurnefnda var haldið. Ekki leið að löngu þar til Bakkus gamli var farinn að þjarma helst til of mikið að kvinnu minni og þá var ekkert annað í stöðunni en að skunda heim. Konan mín og frænka hennar segja mér að ég sé að fara í fermingarveislu um helgina og er það bara hið besta mál enda á ég eftir að hitta svona 99% af ættingjum Hugrúnar sem er alveg til æpandi skammar. Nóg í bili..... Jonni out

Mér varð á og þungan dóm ég hlaut, ég villtist af réttri braut og gleymdi að nefna Arnar minn í þessari upptalningu á þeim stórkostlegu tónlistamönnum sem komu fram á áðurnefndum tónleikum. Málið er það bara að þessi listi er bara copy paste af skagaströnd.is þannig að það var ekki ég beint sem gleymdi þér Arnar minn.... Það hefði aldrei gerst.

Eins og glöggir lesendur bloggsins mín hafa eflaust séð þá er kominn dágóður tími síðan síðasta færsla datt inn hjá mér. Það hefur ýmislegt markvert gerst hjá mér síðan þá og af þeim fjölmörgu hlutum þá stendur einn hæst. Ég hóf sambúð.....(sem er nú svo sem ekkert nýtt fyrir durtinn mig) en nú tel ég mig geta gulltryggt það að þetta verður mín síðasta, annars má ég hundur heita. Ég var svo heppinn að finna mér konu sem skilur mig gamall frasi ég veit, ég veit, en það er alveg ótrúlegt að vera með stelpu sem finnst nýji bassamagnarinn minn nánast jafn spennandi og mér finnst hann vera. En til að gera langa sögu mjög stutta þá leikur lífið við mig þessa dagana og er ekkert að fara að hætta því. Ég stóð fyrir styrktartónleikum nú á dögunum ásamt vini mínum og vinnufélaga honum Hirti Guðbjartsyni. Þeir tókust með eindæmum vel og við ásamt heilum her tónlistafólks söfnuðum tæpum 240.000 kr til styrktar konu sem berst við mjög alvarlegan sjúkdóm. Það kom mér á óvart hvað allir voru jákvæðir fyrir því að taka þátt í þessu með okkur, sumir komu alla leið af höfuðborgarsvæðinu til að spila 2-3 lög. Eftirtaldir aðilar komu fram og stóðu sig eins og hetjur. Guðmundur Jónsson úr Sálinni. Hjörtur Guðbjartsson. Hafþór Gylfason. Þórarinn Grétarsson. Hans Birgir Högnason. Angela Basombrio. Birkir Rafn Gíslason. Jón Ólafur Sigurjónsson. Hugrún Sif Hallgrímsdóttir. Eygló Amelía Valdimarsdóttir. Þorvaldur Skaftason. Anna Skaftadóttir. Viggó Brynjólfsson. Hljómsveitin Spor. Kirkjukór Hólaneskirkju... Ég kveð í bili.

Þetta er nú allt hálf skrítið þessa dagana, ég hlusta á útvarpið þegar ég er í vinnunni svipað og meginþorri þjóðarinnar en geri það nær eingöngu vegna tónlistarinnar. Ég á það til að gefa hamrinum og steðjanum í eyranu á mér frí þegar allar umræður um þjóðmál og pólitík fara fram á öldum ljósvakans en nú hafa sprottið upp tvær umræður sem ég gat ekki látið fram hjá mér fara. Annarsvegar er það þessi hroðalega umræða um þetta dagblað sem kallar sig DV. Mig langar samt minnst að tjá mig um það hérna nema þá bara að vísa í fyrirsögn þessa bloggs. Hitt málið aftur á móti er ég sko til í að hripa nokkur orð um, þó ég kunni að eiga það á hættu að fá vini mína Birki og Arnar á tröppurnar hjá mér hrópandi ókvæðisorð í minn garð íklæddir lopapeysum og treflum, fúlskeggjaðir og durgslegir. Það eru þessir gangnslausu tónleikar "Viltu verða náttúrulaus?" Þarna voru samankomnir flestir þeir nútíma hippar sem Ísland hefur uppá að bjóða og það var eflaust ekki eitt rakað klof í öllu húsinu þegar þetta stóð sem hæst, tala nú ekki um öll andlitshárin sem prýddu 99.5% karlpeningsins. Þarna tróðu upp mis gáfulegir tónlistamenn sem gerðu mis mikið þessum málstað til hjálpar. Ég get til dæmis ekki séð það að Einar Örn fyrrverandi Sykurmoli hafi gert nokkuð þessu til bjargar með því að fara á svið og láta eins og flogaveikissjúklingur í miðju kasti gargandi með hroðaverkið Ghost Digital á bak við sig. En talandi um að koma þessum málstað til bjargar þá sé ég það ekki alveg gerst, sama þó Elvis sjálfur kæmi í höllina, djammandi með Bob Marley. Þetta fólk heimtar að láta stöðva byggingu Kárahnjúkavirkjunnar sem er svona álíka líklegt og að láta hætta við Hvalfjarðargöngin tæpum áratug eftir að þau voru opnuð. Þetta fólk er bara veruleikafirrt, Af hverju voru þessir tónleikar ekki haldnir áður en það var byrjað á þessu undir yfirskriftinni "Ekki verða náttúrlaus". Ja maður spyr sig.....................Koma svo Arnar og Birkir!!

Jæja þá eru heilög jól langt liðin og og tæpt ár í að þau komi aftur en það stoppar samt ekki stanslaus hátíðarhöld vegna hinna og þessa stóratburða. Ég spilaði á fínu balli með Úlrik annan í jólum í Kántrýbæ, það var hörku stuð og gleðin við völd. Svo er ég að fara að spila ásamt honum Birki mínum í innflutningspartíi hjá Jóhanni vin okkar sem var að versla sér eitt stk einbýli undir sjálfan sig og vini og þá dugar ekkert annað en live tónlist í innflutingspartíinu. Ég vill koma því á framfæri að ég er ekki látinn eins og sumir kunna að halda vegna bloggleysis á þessari ágætu síðu, ég er bara búin að vera í einhverju letikasti en því er hér með lokið.

Jæja já eftir smá skammir frá honum Arnari mínum ákvað ég að setja nokkur orð hérna inn. Ég bíð spenntur eftir jólunum, mest megnis af því að ég hlakka svo til að sjá svipinn á dóttur minni þegar hún opnar jólagjöfina frá mér. Ég skrapp suður í sjúkheitin um helgina og verslað alveg helling af jólagjöfum. Ég lenti í því að þurfa að pakka inn 5 pökkum á þessu hryllilega pökkunarborði í kringlunni, þar mátti ég hafa mig allan við að slást um skæri og límband við ungar konur af Taílensku bergi brotnar. Og til að kóróna kringluferðina komst ég að því að það er alveg sama hvert þú ert að fara í þessu húmbúkki, þú ert alltaf að þvælast fyrir einhverjum. En ég verð duglegri að skrifa nú á næstu dögum. Það er loforð.

Baldur hafði nýlega krækt sér í nýja kærustu og eins og manna er siður þá hafði hann þáð heimboð til foreldra hennar í mat. Hann mætir stundvíslega, nýþveginn og strokinn til tengdó og er vísað til borðs. Baldur tyllti sér við hlið tengdamömmu og ætlaði heldur betur að mýkja hana með skjalli og fögrum fyrirheitum. Forrétturinn var nýbúinn þegar kauði tekur eftir því að heimilishundurinn hafði skriðið undir borðið og lá makindalega við borðfæturnar. Allt í einu þarf Baldur svona heiftarlega að reka við, og verandi kurteis maður með eindæmum gat hann ekki hugsað sér að láta það gossa, hann herpir saman þjóhnappana og reynir að kvelja fretinn inn aftur, það tókst ekki betur en svo að kvikindið sleppur út um samanherptar rasskinnarnar með tilheyrandi hvell. Baldur eldroðnar en tengdamamman hvæsir á hundinn " Snati, komdu þér undan borðinu" hrópaði hún. Það hlakkaði í Baldri sem taldi sig vel sloppinn frá þessum skandal. En um það leiti er aðalrétturinn var að klárast fann hann að þarmarnir voru eitthvað að ókyrrast, hann hugsar með sér að hann geti nú alveg leikið sama leikinn tvisvar og lætur smá slatta seiðast út um rassgatið, tengdamamma hvæsir nú öðru sinni á hundinn og segir "Snati!!! farðu undan borðinu" Baldur hugsar nú með sér að nú sé lag á að klára þarmavesinið bara alveg og rekur svona heiftarlega við að matborðið gjörsamlega nötraði. Tengdamömmu var nú nóg boðið og barði í borðið og hrópaði "SNATI VILTU KOMA ÞÉR UNDAN BORÐINU ÁÐUR EN BALDUR DRULLAR YFIR ÞIG"

One evening, in a busy lounge in the deep south, a reindeer walked in the door, bellied up to the bar and ordered a martini. Without batting an eye, the bartender mixed and poured the drink, set it in front of the reindeer, and accepted the twenty-dollar bill from the reindeer's hoof. As he handed the reindeer some coins in change, he said "You know, I think you're the first reindeer I've ever seen in here." The reindeer looked hard at the hoofful of change and said "Hmmmpf. Let me tell you something, buddy. At these fuckin' prices, I'm the last reindeer you'll see in here."

Vitringarnir 3 komu inní fjárhús þar María og Jósef voru með nýfætt barn í jötunni. Einn vitringanna var frekar hár í loftinu og varð fyrir því óláni að reka hausinn harkalega uppí loftið. Hann greip um höfuð sér af sársauka og hrópaði upp yfir sig JESÚS KRISTUR. Þá hvíslaði Jósef að Maríu, skrifaðu þetta niður, þetta er mikið betra en Hilmar...